Wzorzec Owczarka Podhalańskiego

Wpisany do rejestru FCI pod liczbą 252a w dniu 29.08.1967 roku, a kiedy w 1985 roku
wprowadzone drobne zmiany, zgłoszono je do FCI pod liczbą 252b.

Wygląd ogólny, właściwości psychiczne i użytkowe.
Pies mocnej,  zwartej budowy, znamionującej siłę i ruchliwość. Usposobienie ma spokojne,
jest pojętny i czujny.

    1. Wzrost: wysokość w kłębie psa 65 – 70 cm, suki 60 – 65 cm.
    2.  Format prostokątny, psy nieco krótsze niż suki.
    3. Użytkowość: daje się łatwo układać do zadań pasterskich, stróża obejścia.
      Okazała postawa i piękny wygląd czyni z niego efektywnego psa do towarzystwa.
  1. Głowa.

    1. Proporcjonalnej wielkości, sucha, trzymana średnio wysoko zarówno w ruchu jak i gdy pies stoi.
      Długość trzewiotrzaszki nieco większa od długości mózgowioczaszki lub jej równa.
    2. Mózgowioczaszka z profilu lekko wypukła, bruzda czołowa płytka.
    3. Krawędź czołowa wyraźnie zaznaczona, jednak niezbyt ostro załamana.
    4. Kufa mocna, łagodnie zwężająca się, grzbiet nosa szeroki.
    5. Wierzchołek nosa średniej wielkości o otwartych nozdrzach, koloru czarnego.
    6. Wargi pożądane ściśle przylegające, o brzegach ciemno zabarwionych.
    7. Uzębienie mocne, wszystkie zęby równomiernie wykształcone.
      Zgryz nożycowy, dopuszczalny cęgowy.
    8. Oczu średniej wielkości, wyraziste nieco skośne, tęczówki ciemne – piwne. Brzegi powiek ciemne.
    9. Uszy osadzone na wysokości zewnętrznego kąta oka lub nieco wyżej,
      średniej długości, dosyć grube, trójkątne, gęsto owłosione, przylegające wewnętrznym
      brzegiem do głowy. Płaty uszu ruchliwe.

  2. Szyja

    Średniej długości, muskularna, bez podgardla, obfita kryza. Górna linia szyi wzniesiona ponad linię grzbietu. 

  3. Tułów.

    1. Długi i masywny.
    2. Kłąb wyraźnie zaznaczony, szeroki,
    3. Grzbiet prosty, szeroki o lędźwiach szerokich, dobrze związanych.
    4. Zad lekko spadzisty.
    5. Klatka piersiowa głęboka, żebra skośne, nieco płaskie.
    6. Brzuch nieznacznie podkasany.

  4. Ogon

    Niezbyt wysoko osadzony, noszony poniżej linii grzbietu, w podnieceniu unosi do ponad grzbiet lecz
    nie zakręca. Opuszczony w dół ogon sięga do stawu skokowego, na końcu może być lekko wygięty.
  1. Kończyny przednie.

    1. Muskularne, o mocnej nie za ciężkiej kości. Widziane z przodu proste.
    2. Łopatki lekko skośne, przylegające.
    3. Łapy: śródręcze nieznacznie wysunięte ku przodowi.
    4. Palce zwarte w stosunkowo dużą, owalnego kształtu piąstkę. Między palcami owłosienie.
      Opuszki mocne, twarde, ciemno pigmentowane. Pazury mocne, tępe, pożądane ciemne.

  2. Kończyny tylne.

    1. Widziane z tyłu: pionowe, nieco odstawione do tyłu, umiarkowanie ukątowane
    2. Stopa: śródstopie ustawione pionowo.
    3. Palce jak u nóg przednich.

  3. Owłosienie.

    Na głowie. Kufie, na przedniej stronie nóg przednich i tylnych od stawu skokowego w dół – sierść
    krótka, gęsta. Na szyi, tułowiu sierść długa, gęsta, prosta lub lekko falista, w dotknięciu twarda,
    z obfitym podszyciem. Na szyi bogata kryza, na udach obfite owłosienie.
    Ogon obficie owłosiony, puszysty.
  1. Umaszczenie.

     Białe, kremowy nalot niepożądany.

  1. Wady dyskwalifikujące.

Przodozgryz, tyłozgryz, słabo zaznaczona krawędź czołowa, spiczasty pysk, znaczne braki zębowe,
owłosienie kędzierzawe lub jedwabiste, brak podszycia, łaciatość, usposobienie nerwowe
lub zdecydowanie napastliwe.

  1. Wady nie dyskwalifikujące.

Głęboka bruzda czołowa, uszy osadzone wysoko, odchylone do tyłu, oczy  niedźwiedzie, jasna,
słaba pigmentacja nosa, brzegów warg i powiek, szyja trzymana poziomo, przebudowany zad,
brak owłosienia między palcami, kryzy na szyi i frędzli na nogach, wilcze pazury ogon noszony
ponad grzbietem. Psy muszą mieć dwa widoczne, normalne jądra, dobrze leżące w mosznie i przesuwalne.